Paulo, alfons starej daty, krąży po okolicy, co nieuchronnie obejmuje wizytę u Lulu, swojej stałej klientki. Wygłasza mu ostrą reprymendę, oskarżając go o zabieranie zbyt dużej ilości jej pieniędzy. Po policzku Lulu się uspokaja. Mniej więcej w tym samym czasie Gigi wpada do sąsiedztwa, świeżo po wyjściu z więzienia po dwóch latach, z jednym pomysłem w głowie: zemsta na Paulo. Myśli, że to on, jej były alfons, ją wydał. Kradnie jego broń Henriemu, policjantowi, który miał romans z jej przyjaciółką Renée, a następnie, z zazdrości, atakuje Lulu w jej domu, tnąc jej twarz kostką cukru. Teraz kolej na Paulo. Tropi go w nocy w pobliżu torów kolejowych. Bum! Bum! Paulo upada. Ale zemsta ma gorzki smak: Renée mówi Gigi, że Paulo nie miał nic wspólnego z jej aresztowaniem. Odwiedzając go w szpitalu (jest tylko ranny), Gigi uświadamia sobie, że nie wie, że to ona go postrzeliła. I rozumie, że to nie on...