W sercu stambulskiego więzienia Zakir kontroluje listy, które otrzymują więźniowie. Jego przeciętny dzień upływa między cenzurą, kolegami i wieczornymi zajęciami z pisania. Na zadanie pisemne kradnie zdjęcie z jednego z listów, na którym pojawia się Selma, żona jednego z więźniów. Jest dla Zakira czymś więcej niż inspiracją – staje się obsesją. Obserwuje ją, zmyśla historie i wyobraża sobie najgorsze, narażając się na ogromne ryzyko.