Poczucie rytuału i przejawy sacrum stanowią fundament całej twórczości Clémenta Cogitore’a, inspirowanej zgromadzeniami, zjawiskami wspólnotowymi oraz wyrażaniem współczesnych przekonań — zarówno chaotycznych czy rozproszonych, jak i pozbawionych określonego przedmiotu. Rozprzestrzenianie się obrazów i sposób, w jaki stały się one powszednie, tworzą pozakadrową „narrację” tego podejścia: artysta konfrontuje się z nią i odpowiada na nią intensywnością wizualną oraz wyczuciem opowiadania historii, balansującym na granicy fantastyki.