Na ulicach Huelvy od lat można spotkać mężczyznę z gitarą; dniem i nocą wychodzi na ulice, by zarobić na życie, prosząc o pieniądze w barach i na tarasach. Jego gitarze niemal zawsze brakuje którejś z sześciu strun, ma brudne ręce, a jego umysł dawno nie wytrzymał życia, jakie przyszło mu wieść. Wciąż trwa przy tej gitarze i nieustannie, niestrudzenie wyraża siebie za jej pośrednictwem. Ten włóczęga, wszechobecny artysta uliczny, to „Niño Miguel”, uznawany przez wielu za najlepszego gitarzystę w historii flamenco, geniusz, który zrewolucjonizował grę na gitarze, wydając w latach 70. zaledwie dwa albumy, źródło inspiracji dla wszystkich pozostałych gitarzystów... gitarzysta gitarzystów, żywa legenda, zagadka, niezrozumiany geniusz, wykluczony ze społeczeństwa: The shadow of the strings.