W Floorshow przedstawia bogaty strumień świadomości, w którym obrazy obejmują przeszłość, teraźniejszość i fantazję, a także refleksję nad procesem tworzenia filmu i estetyką filmową. Myers podejmuje śmielszą niż kiedykolwiek próbę zatarcia granic między świadomością a podświadomością, tworzeniem filmu a samym filmem. Myers ukazuje niezwykle osobistą wizję życia, tak pięknie ukształtowaną i prowadzoną, że możemy się z nią utożsamić, nawet jeśli nie możemy liczyć na rozszyfrowanie jej prywatnych znaczeń.