Berlińczyk ze Wschodu, Dieter, pracował na bardzo niskim stanowisku w fabryce, gdy doszło do zjednoczenia Niemiec Wschodnich i Zachodnich. Opiekuje się bardzo chorym dzieckiem, które wymaga kosztownego i specjalistycznego leczenia, nieobjętego państwowym systemem opieki zdrowotnej. Kiedy w ramach nieuniknionych redukcji traci pracę, zgłasza się do niego złowrogi bogacz i proponuje mu wykonywanie różnych usług poza oficjalnym obiegiem, w tym szpiegowanie swojej żony. Niechętnie przyjmuje rolę „przyjaciela” tego niegodnego zaufania człowieka. Stan dziecka stale się pogarsza, więc gdy prośby „przyjaciela” zaczynają obejmować brutalne i niezgodne z prawem działania, Dieter nie czuje, że może po prostu mu odmówić.