W swoim pierwszym filmie reżyser Bruno Bontzolakis podjął próbę rozbudowania krótkiej historii do pełnego metrażu, ale nie do końca mu się to udało. W centrum opowieści znajduje się 17-letnia Jessica, która zmaga się z pogodzeniem miłości do ojca z nienawiścią do jego prawicowych poglądów. Zamiast skupić się na tym konflikcie w krótszej historii, Bontzolakis odwraca uwagę widza ku pobocznym wątkom, takim jak depresja matki jednej z przyjaciółek Jessiki czy nałogowe pijaństwo bywalca miejscowego baru — interesującym, ale zarazem rozpraszającym.