Początek lat 90.: 300 000 Duńczyków nie ma pracy. Viggo, tokarz z dwójką dorosłych dzieci, nie mówi o swoich uczuciach, boi się utraty pracy, głośno opowiada się za związkami zawodowymi, interesuje się swoimi rybkami i kłóci przy kolacji. Jego żona Oda znosi jego humory i zajmuje się genealogią rodziny. Kiedy Viggo traci pracę, czuje się jak ryba wyjęta z wody: niemal nie szuka zatrudnienia, zakłada ogród i wdaje się w romans z Karen, elegancką, lecz nieszczęśliwą wdową. Okłamuje żonę, mówiąc, że jedzie na szkolenie związkowe, i wyjeżdża z Karen na Majorkę. Kiedy Karen kończy romans, Viggo trafia na oddział psychiatryczny i musi zrozumieć, co naprawdę jest ważne w jego życiu i jego charakterze.