Sea of Lost Time to alegoria osadzona w nieokreślonym czasie i przestrzeni, przywodząca na myśl realizm magiczny Gabriela Garcíi Márqueza i inspirowana jego postaciami. Żołnierz powraca z martwych do nadmorskiej wioski. Wspomina stracony czas, kiedy był nieobecny, niczym morze oddzielające jego przeszłość od dysfunkcyjnej teraźniejszości. Za jego pośrednictwem poznajemy barwną galerię postaci: zbieraninę muzyków, mężczyznę zamkniętego w opuszczonej stajni, jego siostrę, będącą zarazem kochanką żołnierza i opłakującą jego stratę. Impresjonistyczny obraz splatających się losów mieszkańców wyimaginowanych przestrzeni, osadzony na podłożu społecznych i politycznych metafor.