Moja matka wyszukuje w Google bohatera filmowego swojej młodości: Helmuta Bergera. Jest w szoku: wydaje się, że pozostał z niego jedynie uzależniony cień dawnej ikony. Postanawia powstrzymać oczywisty katastrofalny upadek niegdysiejszego „najprzystojniejszego mężczyzny na świecie”. W konsekwencji ten dawny bóg ekranu nagle zasiada na sofie mojej matki w Nordsehl w Dolnej Saksonii. I pozostaje tam — przez kilka miesięcy. Kiedy ufnie odsłania przed nami całe swoje życie, granice między ekipą filmową, światową gwiazdą a rodziną zacierają się. To film o starzeniu się, wzlotach i upadkach — oraz o tym, że czasem można odzyskać w życiu odrobinę godności.