Korzystając z obrazów z amatorskich filmów pornograficznych dostępnych w internecie, Deux Femmes odtwarza nagranie pornograficzne zrealizowane przez Man Raya, które po jego śmierci odnaleziono w pracowni artysty. Ściśle naśladując kompozycje z oryginalnego filmu Raya, reżyserka Ann Oren układa wydrukowane kadry z filmów internetowych w stos bezpośrednio pod kamerą, dokładając do niego jeden kadr co kilka sekund. Niespieszny proces ręcznego układania obrazów spowalnia ich zazwyczaj błyskawiczną konsumpcję, nawiązując do fascynacji Raya kobiecym ciałem jako rzeźbą.