Przez pustkowia i zatłoczone ulice afrykańskiego kraju przemierza kobieta niosąca na plecach drewniany krzyż. Podążają za nią sprzedawcy, żebracy i przechodnie, oburzone głosy, spojrzenia pełne współczucia i ciekawości. Równolegle do niej, wśród stada owiec, jagnię wędruje z odległych gór do serca miasta, by znaleźć się zwisające, oskórowane i pozbawione głowy, na ramieniu rzeźnika. Tymczasem pod palącym słońcem, w domu pozbawionym dachu, kobieta niestrudzenie dzierga ubranie, rozwijając nić owiniętą wokół twarzy syna.