Michele jest młodym filmowcem sfrustrowanym brakiem zrozumienia, z jakim spotyka się jego twórczość, i skłóconym z przemysłem filmowym, zwłaszcza z kolegą realizującym musical o protestach studenckich w 1968 roku. Kiedy zmaga się z ukończeniem własnego filmu o matce Freuda, niepewność Michele i twórcza blokada przejawiają się w serii niepokojących koszmarów. Autorefleksja Nanniego Morettiego na temat kina, politycznego znużenia i relacji mężczyzn z ich matkami.