Na wyspie nieustannie zawieszonej w azjatyckich wartościach drzemie duch kultury dionizyjskiej. Czujna pozostaje natomiast codzienna represja zmysłowości w imię skonstruowanej moralności, którą ciężar historii uczynił czymś naturalnym. W tym kontekście podziemny reżyser Chew Tze Chuan nie ustaje w poszukiwaniach przedstawień rodzimej seksualności w historii, która pozostaje nieudokumentowana i o której mówi się jedynie szeptem. Odwołując się do rodzimych tekstów historycznych oraz mitologicznych i religijnych przedstawień „Świętej Nierządnicy”, Chew tworzy mitologię hermafrodyty, który przybywa do miasta, by przekazać mądrość okazującą się zbyt cielesną i przedwczesną. Film powstawał przez lata i łączy materiały przypominające dokumentację orgiastycznych wydarzeń z momentami powrotu do przypadkowości, by wkrótce przerodzić się w schizofreniczną psychodelię wielokulturowej i polimorficznej seksualności.