Otoczeni natłokiem fotograficznych obrazów, czasem mylimy je z rzeczywistym, ucieleśnionym doświadczeniem widzenia. W rzeczywistości tylko niewielki, centralny obszar ludzkiego pola widzenia jest ostry jak fotografia. Widzenie peryferyjne jest rozmyte i nieostre — należy do sfery intuicji. W serii krótkich, przewrotnych eksperymentów film bada to, co można dostrzec kątem oka, osobliwie rozciągając centralny prostokąt kadru, by sprawdzić, jak daleko można go posunąć, sugerując to, co znajduje się poza nim.