Self Portrait poszukuje podejścia do szczególnej relacji między czasem trwania dzieła a materialnymi warunkami projekcji, podobnie jak William Raban w filmowo-performatywnym Take Measure. Główna różnica polega na tym, że dzieło Rabana powstało w czasach, gdy media filmowe miały odrębne właściwości fizyczne, bezpośrednio łączące medium z obrazem — ten autoportret uznaje, że po pojawieniu się procesów cyfrowych kino nie ma już tak prostej materialności. Zamiast tego dzieło opiera się na koncepcji prędkości światła i czasu, jakiego potrzebuje światło, by przebyć drogę od Słońca i oświetlić obiekty na Ziemi — stąd czas trwania wynoszący 8 minut i 20 sekund.