Misho zostaje sierotą. Dobrzy ludzie z sąsiedztwa opiekują się nim, dopóki nie trafia do sierocińca. Wszyscy starają się sprawić chłopcu radość. Jednak Misho szuka w ich oczach miłości matki. Ludzie są teraz dla niego życzliwi, ale zawsze istnieje niewidzialna bariera. Być może wujek Elenko jest najbardziej szczery, bo okazuje swoje uczucia w tragicznej chwili, gdy Misho wchodzi na dach budowy. Jednak dlaczego jego troska o Misho kończy się na przekonaniu go, by poszedł do sierocińca?