Głęboko zaangażowany społecznie dokumentalista Frans Buyens od dawna marzył o przejściu do kina fabularnego. Eksperymentalny Ieder van Ons był pierwszą próbą w tym kierunku. W istocie był to film śledczy, nakręcony w stylu cinéma vérité, o pozorach i rzeczywistości zaangażowania społecznego. Za pomocą Ieder van Ons Buyens chciał wstrząsnąć sumieniem widza i uświadomić mu obowiązek zmierzenia się z prawdą i odpowiedniego działania. W tym celu połączył fabułę z ujęciami dokumentalnymi. Z jednej strony film zawiera inscenizowane sekwencje ukazujące przebudzenie sumienia bezwzględnej postaci politycznej; z drugiej sam Buyens pojawia się przed kamerą, by przedstawić kilku aktorów, ich postacie oraz sytuacje, w które wkrótce zostaną uwikłani.