„Great Poetry” opowiada o dwóch facetach, którzy mieszkają na obrzeżach Moskwy i pracują jako konwojenci. Są młodzi, samotni, a na świecie mają tylko siebie nawzajem. Całe życie przewożą cudze pieniądze. Chodzą na zajęcia poetyckie w miejscowym domu kultury i oglądają walki kogutów w akademiku dla migrantów zarobkowych. Próbując odnaleźć poezję w otaczającym ich prozaicznym świecie, dochodzą do wniosku, że jedynym poetyckim posunięciem, na jakie mogą się zdobyć, jest obrabowanie banku. Film nie jest o słowach ani rymach. Jest o przyjaźni i zdradzie, a także o naszym okrutnym i obcym świecie, w którym każdy, kto próbuje być uczciwy i konsekwentny, wychodzi na naiwnego i bezwzględnego. Jest o wszechobecnej i niezrozumiałej sile, która — mimo wszystko — sprawia, że nasze życie jest tak gorączkowe, dziwne i samotne.