Młoda białoruska artystka zostawia męża w Mińsku i jedzie odwiedzić przyjaciela, starszego malarza Andrzeja Strumiłłę, w jego idyllicznym dworze w Polsce. To miejsce jak z baśni, otoczone mokradłami i rzeką. Są tam konie, które oboje artyści kochają, a także psy. Od jej ostatniej wizyty minęły dwa lata. Dla niej podróż to mile widziana odskocznia od miejskiego życia; dla niego — przerwa od samotnej egzystencji naznaczonej starością: wygiętym kręgosłupem i bolesnymi kolanami.