Filmowiec przemierza górskie wioski i brzegi alpejskich jezior, by zbadać zaginięcie Valérie sprzed 20 lat. Podobno zamordowała kanadyjskiego turystę, a następnie zniknęła bez śladu. Tak przynajmniej zapamiętał tę historię narrator, który w tamtym czasie przejeżdżał przez ten region. W miarę trwania wywiadów nieuchwytna Valérie zdaje się znikać po raz drugi, dosłownie pochłonięta przez alpejski krajobraz, wspaniale uchwycony na filmie przez François Caillat. Złowrogi, monumentalny krajobraz, w którym przepaście i urwiska stają się metaforami, bohaterami dzieła fikcji, które kamera przekształca w dokument. Film w formie eseju, w którym reżyser doprowadza swoją pracę nad pamięcią do najwyższego stopnia abstrakcji.