Wytrwała, eseistyczna medytacja nad przemianą materii: w nowe stany, nowe znaczenia i — za sprawą digitalizacji — w to, co wirtualne. Tytuł wywodzi się ze znanego błędu kontinuum, zgodnie z którym zmiana uznawana jest za niemożliwą, ponieważ nie sposób rozpoznać dokładnego momentu jej nastąpienia. Za pośrednictwem zniekształconego kolażu klipów z YouTube, z których wiele przedstawia ekstremalne zdarzenia fizyczne, utwór próbuje unaocznić przemianę, próbując — choćby daremnie — lepiej uchwycić to, co przechodnie.