Jej światło, jej zadymione bary, jej niezagospodarowane tereny: bohaterowie, których tu spotykamy, cenią różne oblicza Berlina. Vincent Dieutre oddaje głos i twarz niektórym spośród licznych artystów, którzy osiedlili się tam po upadku Muru. Pytając każdego o przyjazd i ewentualny wyjazd, pokazuje, jak Berlin stał się częścią osobistych historii, które z kolei przeniknęły się z dziejami miasta. To, co każdy z artystów opowiada własnymi słowami i z własną wrażliwością, jest zarazem tym, czego nauczyło ich miasto – słownictwem uczuć po niemiecku, siłą potrzebną, by żyć w chłodzie lub w niepewnych warunkach. Niczym żartobliwe nawiązanie do przewodnika turystycznego, reżyser podróżuje od dzielnicy do dzielnicy.