Debiutancki film krótkometrażowy Carol Morley wykorzystuje ikonografię melodramatu – schody, ojca – by zgłębić historię relacji dziewczynki z ojcem oraz niemożność odtworzenia czasu, miejsca i wspomnienia. Dzięki przeplatającym się ujęciom dziewczynki, głównej bohaterki, i jej ojca film buduje poczucie kryzysu i konfliktu. Gdy dziewczynka obdarza uczuciami otoczenie i opisuje wydarzenia związane z ojcem, zostajemy wciągnięci w świat bólu i patosu. Pierwszym filmem w dorobku reżyserskim Morley był jej film dyplomowy z Central St. Martin's School of Art.