Poeta Jean Sénac, także prezenter radiowy, zdecydował się pozostać w Algierii po uzyskaniu przez jego kraj niepodległości w 1962 roku. Dziesięć lat później, jako protestujący i libertarianin, był inwigilowany przez policję reżimu. Jego wiersze przyciągają szeroką publiczność, a audycja cieszy się ogromnym powodzeniem wśród młodych ludzi. Kiedy Hamid i Belkacem, dwaj studenci, dowiadują się, że sztuka, którą napisali i wystawili na pierwszym ogólnokrajowym festiwalu teatru algierskiego, została zdegradowana pod pretekstem, że zagrali ją po francusku, ich ból łagodzi obecność za kulisami Jeana Sénaca, który składa im gratulacje. Wkrótce zaprzyjaźniają się z poetą i są świadkami jego walki o wolność i kulturę algierskiej młodzieży. Walka ta doprowadzi Sénaca do męczeńskiej śmierci: pewnej sierpniowej nocy w 1973 roku został zamordowany w piwnicy, która służyła mu za mieszkanie. Hamid zostaje oskarżony o morderstwo.