W wiejskim kościele, w upalny sierpniowy dzień, rozgrywa się ironiczna i dosadna analiza oraz inscenizacja niepisanych praw uprzedzeń i podłości w społeczeństwie pozorów. W duchu zasady „rób, ale nie mów” mikrohistorie wszystkich postaci przeplatają się z wszechobecnym współbohaterem opowieści: upałem. Młoda panna młoda, chciwy ksiądz, hedonistyczna zakonnica, stare kobiety z wioski, femme fatale, świadkowie nowożeńców, krewni, rozmaici goście i sam pan młody, za sprawą nieoczekiwanych zwrotów oraz pełnych sympatii obrazków, opowiadają ponadczasową historię o niemal pirandellowskim humorze, w której stereotypy skorumpowanego i obojętnego społeczeństwa paradują w rytm marsza weselnego.