Kobieta szyje ubrania w piwnicy, ale ktoś nieustannie jej przeszkadza. Jest zła, lecz nie wie, na kogo się złości. „Ona” jest w rzeczywistości manekinem i zamierza porwać kogoś, by zażądać okupu. Dynamiczny i pełen energii montaż oraz dźwięk przypominają wcześniejsze dzieła Kim Goka i Kim Seona, jednak ich przekaz społeczny jest bardzo bezpośredni i prostolinijny. Największymi atutami tego filmu są wyjątkowa struktura narracyjna, która wykręca typowe konwencje, oraz ekscentryczne obrazy.