O piątej rano Katya obudziła się, gdy zadzwonił telefon: „Przyjedź. Był pożar. Nadia i Denis nie żyją”. Tak zwyczajnie, nagle, strasznie, nieodwracalnie jej dotychczasowe życie zostało przekreślone, spalone. Mąż Katyi, Denis, błyskotliwy naukowiec i urbanista, wraz z 11-letnią córką Nadią przebywali na daczy w Beloretsk, miejscu urodzenia Denisa. U jego mamy. Wydawało się tam tak cicho, tak pięknie… To było najszczęśliwsze i najbezpieczniejsze miejsce na świecie. Film Pogrebizhskaya opiera się na domowej „kronice szczęśliwej rodziny” oraz monologach Katyi, która nie przetrwałaby bez swojego wewnętrznego opiekuna — „niebieskiej mewy”.