W Pradze profesor-marionetka, z metalowymi szczypcami zamiast dłoni i otwartą książką w roli kapelusza, przyjmuje chłopca na ucznia. Najpierw profesor opróżnia głowę dziecka z puchu i zabawek, pozostawiając je przez większą część filmu bez czubka głowy. Następnie profesor uczy chłopca o iluzjach i perspektywach, poszukiwaniu przedmiotu poprzez przeszukiwanie komody z szufladami, odgadywaniu przedmiotu oraz migracji form. Chłopiec wyjmuje wtedy pudełko z tarantulą: profesor wkłada do niego swoje „dłonie” i opisuje to, co czuje. Chłopiec otrzymuje ostatnią lekcję na temat animacji i tworzenia filmów; następnie profesor daje mu mózg oraz własny kapelusz w postaci otwartej książki.