„Cztery nierówne rzędy, 37 twarzy zwróconych w stronę obiektywu. Jesień 1958 roku, rodzina bretońskich chłopów w odświętnych strojach, zgromadzona wokół najstarszego członka rodziny. Elegancko ubrani do zdjęcia. Skromne życie uczciwie zarobione ciężką pracą”. Tak narrator oznajmia na początku filmu, skłaniając nas do patrzenia na wszystko jego oczami. Zdjęcie wykonane z okazji złotych godów dziadków reżysera jest katalizatorem Ordinary Landscape i symbolem sposobu życia, który już przeminął.