W latach 1939–1945 w francuskich szpitalach psychiatrycznych zmarło 45 000 pacjentów. Jedna placówka uniknęła tej hekatomby: szpital psychiatryczny w Saint-Alban, odizolowanej wiosce w Lozère. Co się tam wydarzyło, że stał się wyjątkiem? Odtwarzając kilka dekad historii tego ważnego ośrodka psychiatrii na podstawie cennych archiwalnych filmów i relacji osób, które tam pracowały, Martine Deyres odpowiada na to pytanie, a zarazem pokazuje, jak praktykowane tam polityczna odwaga i poetycka śmiałość przyczyniły się do zmiany medycyny i społecznego postrzegania szaleństwa. W tyglu tego nurtu, zwanego „psychoterapią instytucjonalną”, spotykali się członkowie ruchu oporu, artyści, lekarze i filozofowie, wśród nich Paul Eluard, Tristan Tzara i Georges Canguilhem.