Wchodzimy w żywy obraz: aktorzy demonstrujący przy okrzykach „Oni nas nie reprezentują!”, haśle ruchu sprzeciwiającego się polityce oszczędności, który w 2011 roku na placu Puerta del Sol wyrażał pragnienie stworzenia oryginalnej przestrzeni demokracji bezpośredniej. Tak jak Irene Muñoz Martín. W tym osobistym eseju wraca do tego doświadczenia, które wciąż nie znalazło swojej „ekspresji”: kanonicznego obrazu, który próbuje uchwycić na próżno.