„Film drogi” w przeszłość: dwa autobusy, dwie podróże, dwa miejsca docelowe, dwie przeciwstawne ideologie. Pierwszy autobus wiezie „zwycięzców” na obchody urodzin Tito w jego rodzinnej miejscowości, drugi — starszych ludzi i „pokonanych”, a także kilku młodych idealistów, na miejsce masakry z czasów II wojny światowej w Bleiburgu. Jednak dla filmowca Gorana Devicia, outsidera i obserwatora, było to znacznie więcej: „Uderzyło mnie dramatyczne i emocjonalne «podobieństwo» tego, co działo się wokół mnie”.