Po sukcesie programu z 1979 roku oraz korzyściach finansowych, jakie Amnesty czerpała z filmu będącego jego spin-offem, specjalnego programu telewizyjnego i albumów muzycznych – Cleese, Lewis i Walker planowali, by kolejny program był bardziej spektakularnym wydarzeniem. Cleese skupił się na poszerzeniu grona komików, którzy mieli wystąpić w programie. Oprócz stałych uczestników programów Amnesty wywodzących się z kręgów Oxbridge/Monty Python/Beyond The Fringe zaprosił debiutantów, takich jak koledzy Rowan Atkinson z programu telewizyjnego BBC Not the Nine O'Clock News, w tym Pamela Stephenson i Griff Rhys Jones; komiczkę Victorię Wood oraz regionalnego komika Jaspera Carrotta. Lewis zapewnił ponowny występ Billy’ego Connolly’ego oraz debiut „alternatywnego” komika Alexeia Sayle’a, którego niedawno odkrył i którym zarządzał. Wykorzystując sukces występu Pete’a Townshenda w 1979 roku, Lewis pozyskał innych muzyków rockowych, którzy mieli wystąpić w programie z 1981 roku, w tym Stinga, Phila Collinsa, Erica Claptona, Jeffa Becka, Donovana i Boba Geldofa.