Sypialnia — przestrzeń, do której wraca się, by zaznać intymności, snu, a być może także rozczarowań — stanowi scenerię, w której reżyserka komponuje fragmentaryczny portret. Kobieta próbuje zrozumieć miłość, smutek i nieobecność wśród fałd prześcieradeł, które mają skrywać sekrety kochanków. Davina Maria próbuje odnaleźć swój wizerunek, tak jak ścieli się łóżko lub je rozściela. Poszukiwanie siebie i przejmujący dziennik.