W dzielnicy na obrzeżach Tarentu, wysoko na dachach, na których tle wznosi się huta Ilva, poznajemy Tonina, zwanego „Barboncino” (pudel). Tonino właśnie dokonał napadu i w przypływie głupoty uciekł wspólnikom, zabierając cały łup dla siebie. Ucieka w górę, wspinając się z dachu na dach, aż nie może iść dalej i musi schronić się w starym zbiorniku na wodę. Tam spotyka Renato, dziwnego i ekscentrycznego mężczyznę, który uważa się za Indianina z plemienia Siuksów. Nie mając innego wyjścia, Tonino musi połączyć siły z Renato. Rodzi się dziwna i szalona przyjaźń, a Tonino uczy się patrzeć na sprawy z zupełnie innej perspektywy.