„Moja babcia miała w sobie niezwykłą siłę i miłość do życia, przez które wierzyłam, że niektórzy z nas mogą stać się nieśmiertelni i uniknąć śmierci. Kiedy zmarła w wieku 92 lat, jej śmierć była dla mnie zaskoczeniem, na które nie byłam przygotowana. Kino ma ogromną moc tworzenia iluzji życia i jego ochrony. Ten film jest moją próbą ocalenia babci od śmierci. Nie jest dokumentem o mojej babci, lecz filmem z moją babcią. Chciałam sfilmować ducha, a potem przywrócić go do świata żywych, tak jak Orfeu próbował to zrobić z Eurídice. To droga ku zmartwychwstaniu. W ten sposób daję jej nieśmiertelność, którą uważam za jej prawo.”