Szczur żyje w klatce stojącej w pokoju dużego mieszkania komunalnego, w którym mieszka poeta. Mieszkanie znajduje się w domu; dom — na podwórzu-studni; podwórze znajduje się w mieście; a na podwórzu — rok 1939... Film zawiera wiele kadrów kroniki filmowej z tamtych czasów, a ścieżka dźwiękowa obejmuje zarówno popularne, jak i propagandowe piosenki, radzieckie i niemieckie. Fabuła została podzielona na wiele niezwiązanych ze sobą epizodów, które pokolorowano na różne barwy. Autor twierdzi, że wszystko, co pokazano, należy rozumieć poza symboliką: wszystko w filmie oznacza wyłącznie samo siebie.