Wywiady przeprowadzone przez Tamarę Trampe w przedszkolu w Pankow świadczą o rzadkiej próbie całkowitego wejścia w świat młodych rozmówców i stworzenia przestrzeni dla ich opowieści, w której rzeczywistość i fantazja, troski i życzenia mogą swobodnie się mieszać. Przestrzeni, której w codziennym życiu przedszkola nie zawsze się im zapewnia — jak mimo złagodzenia filmu przez cenzorów DEFA mimochodem sugerują toalety bez drzwi, upiorne przyjęcia urodzinowe i życzliwe, lecz niepozostawiające wątpliwości upomnienia, gdy dzieci w ćwiczeniu gramatycznym za bardzo dają się ponieść dialektowi albo ich rysunki żołnierzy nie są wystarczająco realistyczne.