Podczas głęboko intymnych rozmów z reżyserką, które odbywają się po tym, jak Kazuko dowiaduje się, że umrze, bohaterka rzuca wyzwanie normom kulturowym i społecznym, szczerze mówiąc o własnym życiu i śmierci, a zarazem zmaga się z pytaniem, co to znaczy być uczciwą i żyć szczęśliwie. Zbliżając się do końca życia, poprzez refleksje na temat miłości, pieniędzy, małżeństwa i śmierci, Kazuko nawiązuje głębszą więź zarówno z samą sobą, jak i z reżyserką, zachęcając widza do głębokiego zastanowienia się nad własnym życiem. I śmiercią.