Żyjemy w coraz bardziej wirtualnym świecie, nie opuszczając fizycznych miejsc, które zamieszkują nasze ciała. Jesteśmy sami, a jednocześnie nieustannie utrzymujemy kontakt ze światem. Miasto podtrzymuje tę podwójną mobilność — fizyczną i wirtualną — poprzez różnorodność sytuacji, rutyn i rytmów naszego codziennego życia. Przestrzenie głęboko zakodowane i sprzyjające indywidualizmowi oraz obojętności czynią z nas widzów miejsc, do których nikt tak naprawdę nie przynależy. Ten film opowiada o tym stanie samotności, o dwuznaczności i dezorientacji, ciemności i ciszy. O przestrzeni między zagubieniem, chaosem a wyzwoleniem.