Ten film zabiera nas do Chile, oferując dogłębne spojrzenie na cuecę, narodowy taniec Chile. Sceny muzyki cueca brava w Valparaíso i Santiago, które wielu porównuje do sceny tanga w Buenos Aires czy fado w Lizbonie (tyle że są znacznie mniej popularne i pozostają z dala od turystyki), przeżywały trudne chwile w czasach Pinocheta. Były manipulowane i pozbawiane swojego radykalnego potencjału komentowania rzeczywistości społecznej; dopiero na początku XXI wieku wielu (młodych) mieszkańców na nowo je odkryło… i tańczyło ją, grało ją oraz wymyślało ją na nowo.