Gdy jej lesbijski związek z Regine się rozpada, Anna musi uciec od pracy fotografki, domu, przyjaciół i wszystkiego, co przypomina jej o przeszłości. Pożycza więc Volkswagena vana, kieruje go na południe Francji i wciska pedał gazu. W trakcie podróży jej marzenia na jawie nabierają realności, gdy fantazjuje o przeszłości z Regine, jednak zmiany tonacji barw w jej wyobrażeniach i inne sztuczki operatorskie kontrastują jej zmyślony świat z malowniczymi krajobrazami i urokliwymi wioskami, które mija po drodze. Gdy droga rozwija się przed nią niczym rolka filmu, migają obrazy z zasobów jej pamięci — a podobieństwa między podróżą w dal a powrotem myślami do przeszłości stają się coraz wyraźniejsze, bo, jak sugeruje tytuł, musi „wyruszyć, by dotrzeć”.