Bez wątpienia najbardziej wyczekiwana premiera Eon Mckai, The Doll Underground, po raz pierwszy zaistniała w sieci dzięki anonimowym klipom wideo umieszczanym na różnych blogach. Ich przekaz był prosty: wezwanie młodych kobiet, by wyrwały się ze zhomogenizowanych podmiejskich środowisk i zjednoczyły przeciw tyranii wielkiego biznesu. Zainspirowane Weathermen, lewicowym kolektywem aktywistów, który pod koniec lat 60. przeszedł do działalności bojowej, The Doll Underground mają obudzić nasz pogrążony w marzeniach naród z finansowej dyktatury, która wciąż go miażdży. Dowodzone przez Dorn Adorn (pixie Pearl), te rewolucjonistki o silnym zabarwieniu seksualnym znajdują schronienie w pogrzebanym już tunelu Belmont w L.a. Ubrane w gotyckie mundury i uzbrojone w domowej roboty ładunki wybuchowe, Dolls planują rozprawić się z właścicielami, używając wszelkich niezbędnych środków. The Doll Underground, wybuchowo zmysłowe i świadome społecznie, stanowi świetny przykład na to, że reżyser Eon Mckai zdefiniował zeitgeist alt-pornu.