Przemieszczając się między Luandą a Lizboną, Inês Gonçalves i Kiluanje Liberdade portretują nowe pokolenie Angolczyków, którzy w Sembie i Kizombie upatrują najpełniejszego wyrazu swojej tożsamości kulturowej. Gorące rytmy i kołyszące się ciała charakteryzują dokument ukazujący wolę narodu, by na nowo określić swoją tożsamość oraz za pośrednictwem muzyki i tańca rozprzestrzenić swoje korzenie na cztery strony świata.