Dystans matki, nieobecność ojca i traumy wywołane przez ojczyma tworzą w dziewczynce Muriel ocean, przez który boi się przepłynąć. Animacja w reżyserii Carol Sakura i Walkira Fernandesa poetycko ukazuje za pomocą metafor słownych i wizualnych doświadczenie zanurzania się we własnym bólu, by w końcu się z niego wynurzyć.