Wśród niegruzińskiej ludności Gruzji na przestrzeni wieków ukształtowała się własna mentalność, tj. niegruzińska ludność zawsze zachowywała się dwuznacznie. Należy podkreślić, że w Gruzji żyli i żyją nie tylko ci, którzy uważają ją za swoją ojczyznę, lecz także ci, którzy próbują przywłaszczyć sobie najlepsze „apartamenty tego hotelu”. Niegdyś Mikhail Javakhishvili w swojej alegorycznej powieści „Jacos Hiznebi” („Khizans Jacko” – „Jacko Lodgers” – po rosyjsku schronienie) [kazał] pokazać się jako wierny i pokorny sługa. A ty, w swojej naiwności i beztrosce, otwierasz przed nim drzwi, zapewniasz mu jedzenie i schronienie. A on nabierze sił, stanie się beztroski i arogancki,