Wooden Chair jest opowiadany z perspektywy wszechwiedzącego narratora trzecioosobowego. Opowiada on historię dwojga osieroconego rodzeństwa i ich drogi ku przezwyciężeniu ubóstwa. Dziesięcioletnia Judy Ann i siedmioletni John Lloyd otrzymali imiona po ulubionej aktorce i ulubionym aktorze matki. Aby zapewnić byt im obojgu, Judy Ann przestaje chodzić do szkoły i sprzedaje rośliny okopowe, które uprawia na małym podwórku, oraz owoce i warzywa, które zbiera z podłogi na targu. By poradzić sobie z poczuciem porzucenia, Judy Ann rozmawia z wyimaginowaną matką, która ją prowadzi i dodaje jej otuchy.