Sculpting Memory umieszcza Atom Egoyan w audiowizualnym środowisku utkanym z materii jego własnych filmów — konceptualny zabieg nawiązujący do adaptacji przez Egoyana sztuki Becketta Krapp’s Last Tape, a zarazem przywołujący jego własną działalność jako artysty instalacji wykorzystujących ruchomy obraz oraz jego zainteresowanie rejestrowaniem i prezentowaniem obrazów.