Film Laury Plotkin z 1998 roku dokumentuje życie bokserki Giny „Boom Boom” Guidi. Umiejętnie przeplatając różne głosy z głosem Guidi, Plotkin ukazuje energię i siłę emocjonalną tej kobiety: jako najstarsze dziecko samotnej matki Guidi musiała wychować trzech młodszych braci, a także uporać się z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu, by stać się w pełni ugruntowaną osobą, którą widzimy w filmie. Choć otwarcie mówi o swoim homoseksualizmie, twierdzi, że jej orientacja nie ma nic wspólnego z tym, że jest bokserką, a choć jest wystarczająco dojrzała, by zignorować homofobiczne wyzwisko rzucone przez wydawcę magazynu, wyraźnie ją ono rani. Jej wrażliwość widoczna jest także na ringu, gdzie na jej twarzy malują się zarówno strach i wahanie, jak i agresja.